Stoelendansorganisatie
27-11-2014

Stoelendans: Met wie wil jij wel eens van plek wisselen?

Of je nu tevreden of ontevreden bent op je werkplek, af en toe een ander uitzicht is helemaal zo gek nog niet. Moet je je dan losrukken om een nieuwe baan te zoeken? Stoelendans maakt het mogelijk om een periode mee te lopen of te ruilen met iemand anders. Een initiatief van deelnemers aan het programma LinC om beweging in de culturele sector te bevorderen.

Op 17 november 2014 werd er een bijeenkomst georganiseerd die de bezoekers liet kennismaken met het begrip en de context van Stoelendans.  Daarna werden de bezoekers uitgenodigd om mee te denken bij het ontwikkelen van een tool of platform. Bovendien kon men zelf ‘stoelendansen’ uitproberen: Tijdens de ontwerpsessie/workshop werden contactadvertenties gemaakt om jezelf als stoelendanser te presenteren. Ik was te gast als stagiaire van LinC en kreeg inzicht in de twijfels en inspiratie die mensen in hun werk vinden.

In Pakhuis de Zwijger ging het om angst overwinnen, volwassen worden en persoonlijke ontwikkeling. Stoelendans is het interventureproject van een aantal deelnemers van LinC1. Rixt Hulshoff Pol (Stedelijk Museum Amsterdam), Denise de Boer (Amsterdam Museum), Janine Dijkmeijer (Nederlands Dans Theater), Titia Bouwmeester (5eKwartier) en Afaina de Jong (AFARAI / Ultra de la Rue) hadden allemaal een reden om inspiratie te zoeken bij iemand anders. De een was toe aan een nieuwe uitdaging, de ander nam al regelmatig een kijkje in de keuken van anderen en de volgende vond Stoelendans een goede manier om haar eigen werk als zzp’ er te verduurzamen bij gebrek aan feedback van personeel. Zij werden tijdens dit project gecoacht door Rachel Feuchtwang (creative consultant).

Het leerspoor in LinC dat we ‘interventure’ hebben genoemd is het fundament van het LinC programma. Hier vragen we deelnemers daadwerkelijk leiderschap, ondernemerschap en onderzoekend vermogen in te zetten. Centrale thema’s zijn: innoveren, verbinden en samenwerken. Vandaar het woord ‘interventure’: een avontuur en een interventie.

Verandering als nieuwe zekerheid

De eerste spreker van de avond was Marjolein ten Hoonte (directeur arbeidsmarkt bij Randstad). Zij houdt de arbeidsmarkt in de gaten en vertelde ons welke ontwikkelingen ze ziet. Zij constateerde dat de arbeidsmarkt een ‘shock to the system’ nodig heeft: ‘We merken allemaal dat het hebben van een carrière met een vast contract bij één organisatie niet meer vanzelfsprekend is. Dat terwijl een contract voor onbepaalde tijd ons wel een gevoel van zekerheid geeft. Daarom moeten we ervoor zorgen dat verandering vanzelfsprekend wordt.’ Een groot netwerk is nodig waar mensen gemakkelijk hun diensten kunnen uitwisselen. Daardoor wordt bewegen makkelijker en brengt verandering ons niet aan het wankelen.

Durven

Wat zorgt ervoor dat je eigenlijk verandert? Op deze vraag gaf de tweede spreker van de avond, Col Prevoo (klinisch psycholoog), antwoord. ‘Bewust maken we de keuze om te veranderen als we het willen, kunnen, mogen of moeten. Er moet dus ruimte zijn om te veranderen, maar het moet ook niet te moeilijk zijn: Onbewust vermijden we onlust en hebben we allemaal copingsmechanismen aangeleerd om met ongewenste situaties om te gaan.’ Col verzekerde ons ervan dat het bewuste het altijd van het onbewuste verliest. Dus als het bij ons kriebelt gaan we wat nieuws doen, net zoals we dingen vermijden die ons jeuk geven. Hij raadde ons dan ook aan om die copingsmechanismen los te laten en los te komen van onze schuld, schaamte en schaduw. Met andere woorden: We moeten volwassen worden.

Contactadvertentie en de ‘ontwerpsessie’

Vanuit beide presentaties bleek dat als we de ruimte van onze omgeving en van onszelf krijgen om te veranderen, we dat absoluut moeten doen. Hoe gaan we dat aanpakken? Het woord was aan de zaal. In groepjes verzamelden we ons rond een van de organisatoren. Rond om mij zaten onder andere een medewerker bij een museum, een architecte en een universitair docent. Met wie zouden we van plek willen ruilen, waarom en voor hoe lang? Als stoelendansers kunnen we ons laten inspireren door anderen en inspiratie vinden in nieuwe perspectieven. Bovendien creeren we een netwerk waar de arbeidsmarkt zo op zit te wachten zonder onze werkgevers bang te maken: het is niet de bedoeling om om op zoek te gaan naar een nieuwe baan, maar om beter te worden in ons eigen werk.

Aan het einde van de avond hingen er post-its aan de ramen als een soort contactadvertentie: Iedereen kon na afloop al Stoelendans uitproberen door de post-it met contactgegevens van een ander mee te nemen. Daarnaast kwam er een wensenlijstje voor het te ontwikkelen platform naar voren. Een post-it systeem is natuurlijk leuk, maar zal niet voldoende zijn om in ieder geval heel kunst- en cultureel Nederland aan het stoelendansen te krijgen. De gewenste uitkomst van de aanwezigen was een kruising tussen een datingsite en een hotelbookingsite, waarbij er veelvuldig gebruik werd gemaakt van reviews, tags, connecties en coins. Ook moet het Stoelendans-platform open staan voor mensen uit andere sectoren.

Na deze conclusie werd er geborreld en werden post-its bekeken. Ik hoop dat de organisatoren snel hun netwerk gaan uitbreiden en op zoek gaan naar een webontwikkelaar voor dit platform. Misschien kunnen de organisatoren en de webontwikkelaar gelijk een dagje van stoel wisselen, want hoe interessant dit platform ook is, de eisen van deze cultuurspecialisten zijn veeleisend en dat zullen ze dan merken. Ach, misschien ben ik cynisch. Ik heb immers vanavond geleerd: Wie niet waagt, wie niet wint. Blijf de ontwikkelingen volgen via twitter onder #Stoelendans of @switchchairs!

Esther Nass